Mijn vorige verslag ben ik geëindigd dat we nog iets recht hadden te zetten….

Vanavond speelden wij tegen Mvv’27 2. We hebben 6 wedstrijden gespeeld en hebben het voor elkaar gekregen hierin 3 hele punten te halen uit 1 overwinning. We hadden -5 doelpunten op het saldo staan. Zo krom als het maar zijn kan, tijd voor verandering.

0-1 Achter, zo begon het weer. Remy die een balletje bij het opbouwen achter zijn standbeen langs haalt á la een dronken Ronaldinho. Mike die de bal tot twee keer inspeelt met de snelheid van een marathon lopende bejaarde achter een rollator. Roberto die het voor elkaar krijgt de tegenstander net zo lang te dollen tot hij ook zichzelf dolt. Miguel laat zich even ontregelen omdat hij niet weet waar hij moet gaan lopen. Ricardo is nog bezig of de zaal nou eindigde bij de blauwe of de zwarte lijn. Melvin was nog niet warm gedraaid, want anders zat de 0-1 er niet in! Gili, shit, ik kan niets bedenken voor Gili… Jij komt volgende week wel!

Gekheid natuurlijk, maar de koppies waren er nog niet helemaal bij de eerste 15 minuten. Hoewel het duidelijk was dat we de beter ploeg waren stonden we toch achter. En dat was nou precies wat er recht gezet moest worden. Voetballen dus, geen gekke dingen, maar inspelen. Bal laten vallen op de derde man. Omschakelen, overnemen van een man, coachen, afronden, gewoon die standaard simpele dingen die soms zo moeilijk lijken te zijn. En wat krijg je dan? Dan krijg je Een ingespeelde bal op de diep spelende Roberto. Een Mike die eronder komt en de bal in het hoekje schiet waarna we beginnen aan een wedstrijd uit het boekje. 1-1 balletje rondspelen, vrije man zoeken. Remy vanaf de rechter hoek, schiet maar eens! Ja hoor, van richting veranderd maar hij zit er wel in! Goede omschakeling van het hele team, Mvv’27 komt er niet doorheen, lange bal naar Roberto, één tegen één, maakt een mooie actie komt uit voor zijn rechter kapt naar zijn linker en schiet… 3-1 binnen. Rust en er is rust. Er werd in de rust niet veel gezegd nu ik erover nadenk. Dat zegt wat over het team, want normaal zijn er aardig wat punten te bespreken, het voelde goed.

Dat het goed voelde was te zien in de lijn die werd doorgezet. Er werd gewoon echt klasse gevoetbald. Iedereen hield zich aan zijn taak. En als er eens een kans was voor Mvv’27, dan stond daar Melvin, geweldig te keepen. Er was echt niets op hem aan te merken. Ik weet niet wat de man had gegeten. Misschien had hij niet gegeten en wilde hij die bal opvreten, want iedere keer als die bal bij hem in de buurt kwam pakte hij hem! Keurig voetbal leidde ertoe dat Ricardo na de keeper te passeren de bal aflegde naar Mike en die kon op leeg doel binnenschieten. Daarna maakte Ricardo zelf nog een doelpuntje 5-1. Roberto punterde de bal even in de kruising, daarna ging hij nog even alleen op de keeper af en lopte hem lichtjes over de keeper die al naar de grond was gegaan 7-1. Daarna maakte Ricardo nog even een doelpuntje. Een doelpuntje. Een Aka-tje vanaf links met rechts, bijna op de achterlijn. En daarna ff keihard vanaf de onmogelijke hoek langs de keeper binnenkant paal binnen janken! 8-1. Als klap op de vuurpijl maakte Gili ons laatste doelpunt 9-1. Een resultaat neergezet door simpel, keurig voetbal. Kom op nog ééntje! Te gretig, maar wel leuk! Mvv’27 kreeg toch nog een beetje ruimte door deze gretigheid en kon er nog 1 langs onze keeper krijgen. 9-2.

Een hele goede sportieve wedstrijd, tegen een tegenstander die zeker niet slecht was. Mvv’27 was een ploeg die tenminste wilde voetballen en dit ook probeerde. Deze keer waren wij alleen te sterk voor ze, waar ze een aantal geleden nog tegen een slordig Esperanza een kans hadden gehad.

Topscorelijst:
1. Roberto (10)
2. Mike (6)
3. Gili (5)
4. Ricardo (5)
5. Remy (4)
6. Miguel (2)
7. Andrew (0)